نرم نرم ، آرام آرام
توي دلم خالي مي شود
فلش بك ها جان مي گيرند
نه ، انگار موضوع جدي تر ازهمه تصوراتم است
دوباره خاطرات متشنج زنده مي شوند
عاقبتي محتوم ...
دوباره روي كيسه شان دست مي كشم، دوباره و دوباره
حضور آرامش ،آرام روانم را بهم مي ريزد
لمسي شبيه به معاينه مرسوم بانوان
حالا براي من ، جايي ديگر
جستجويي براي آني كه هست
اينجا فقط جرات ، زود تر از همه مدعيان مي گريزد
من ميمانم و جنگل مه آلود اوهام
من مي مانم و سكوت ، من مي مانم و خاطراتم
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment