پس مجازي فقط مال غريبه هاست
مال ويترين مغازمونه ي
حقيقي بودن يعني نفس هاي گرم روي پوست دست حقيقي بودن يعني لمس تن
حقيقي بودن يعني اهنگ صدا
حقيقي بودن يعني املت داغ و چاي داغ تر
بعد تو استيكر حواله عمه ات ميكني
اينجا ميشه بفرما بلاك
از شور عشق بلاك ميشي براي نزديك تر شدن
حقيقي باش براي حقيقت مجازي
مال غريبه هاست تو اشناي حاني بيا تو
از وقتی فهمیده ام اون میکروب های ریز روده هایمان مسول حال خوب و بد و عشق نفرت هستند خیلی بیشتر میکروب ها را دوست دارم و این بخاطر همان میکروب های عشق افرین است میکروب هایی که نواز ش ها و نگاه هایمان را کننرل میکنند امان از این میکروب های لعنتی وجودمان که همه ی زجر های بشری و درست و غلط هایمان زیر دست بیشعورشان شعور مند می شوند
همان موجودات ریز حریصی که بعد از مرگ کرم میشوند و وجودمان را می خورند
همان هایی هستند که دنیایمان را بهشت و یا جهمنم میکنند
حتی تعیین میکنند چای بنوشیم یا قهوه یا میلمان به شیرینی بیشتر باشد یا شوری
دیگه انتخاب بین کوبیده گوسفندی و استیک گوساله که جای خود را دارد
امان از دست میکروب هایمان ….
مدتهای مدیدیست که تو داستانهایم را بی تفاوت میبنی
جه اتفاق مسخره قشنگي در ميان است
مدت های مدیدیست که برایت ارزوهای قشنگی دارم قشنگ تر از رویایی که در انتظارشان صبح را شب میکنی و خم به ابرو نمی اوری
دعایت میکنم به نیکی و رستگاری
چه اتفاق عجیب و مسخره ی قشنگی در میان است
