skip to main |
skip to sidebar
چشمای مست و ملنگت
وقتی دستم شونشونه
موهای نرم و قشنگت
وقتی چشمام نگرونه
وقتی شیطونی نداری
وقتی حال هیچ کس و هیچی نداری
وقت قصه گفتن من
وقت لایی روی تخت
وقت زیر پتو رفتن توی گرمای تابستون
وقت دوستت دا رم گفتن
وقتی که حتی نمی خوای
اینجوری حواسمو جمع میکنم
اینجوری دردامونو کم میکنم
اینجوری خواب و به چشمات میارم
اینجوری راهی ابرات میکنم
اینجوری خور خورت رو در میارم
تا خود صبح از لبات لب میگرم
تا خود صبح شونه هات رو میمالم
تا خود صبح نفساتو میشمارم
تا خود صبح چشم ازت برنمیدارم
که تو آروم بخوابی
چشمای مست و ملنگت
وقتی دستم شونشونه
