فکر کردم

دلم شکلات می خواهد
از همون پارسالی ها
فکر کردم
اگه زود تمومشون کنم
زودتر برمیگردی
دلم شکلات می خواهد
از همون پارسالی ها
دیگه می دونم
نباید بخورمشون

original

نه که اینجا اصل نباشه ، نه
اینجا، اصلش هست. ولی اصلیا نیستن
یه جورایی قرار بود کوچه عربدهای مستانه باشه
یه جورایی اینجا همون با زیر پیرنی برم سر کوچه چیپس بخرمه
که ، حالش نیست شلوار پام کنمه
اینجوری حالش بیشتره

تو هم دل داری عوضی !

بی خاصیت
سردو خسته
و مضطرب
نشسته ایم به زندگی
تو رو خدا تو دیگه غر نزن
همه دل خوشیمون...
به خوشی توء لامصب ...
نه ، میدونم .
تو هم دل داری عوضی
من گوش ندم کی ...
یادته، قراربود منو بپائی
زمین نخورم
یادته...

... می ربود

به گمانم دور بود
آنروز که گوشهایم نجواهایت را مامن بود
آنروز که چشمانم ناز نگاهت را می ربود
و امروز که ....
دیگر به همین نزدیکیست ...

نا باور کابوسیست به یقین

دلم کوفت می خواهد

خیلی حرفها گفتنی نیستند، لا مصب ها
هی مزه مزه کردن می خواهد
هی آدم به خودش فحش میدهد
.چه جوری بگم... ، دل تنگم
!چه جوری بگم، چرا... نشدنمان را
هی حسرت روزگار خوردن و هی دق آوردن و هی ...
تف تو گور این زمونه
... ،نفرین به این شاید ها ...، باید ها
به همه این لعنتی هایی که الان، من اینجام و تو آنجا
دلم گریه می خواهد
دلم کوفت می خواهد
حتی همان دم های آخرین سرد را می خواهد
دل دردی دارم
جریمه تا کجا... تا کی...
و چرا با تو
که عشقم بودی ....

تعبیر مش

بازهم خواب بود
موهایم سفید سفید بودند
از این مش قزمیتهای فیلمها که تابلو تابلو بد هستند
ادیبی گفت : حسرت داری پسر جان
حسرت داری بابا جان
ای داد بیداد....

خواب

پیر شده بودی
چشمانت هنوز
براق و شیطان بودند

و ...دیگری چیزی به یاد ندارم
حالا مدام چشمانت را تکرارمیکنم
، ... به امید اشارتی

بوی آدمیزاد

توی لای و لوی موهای سیاه ولختش
، دونه دونه موهای سفیدشو دوست دارم .
اینجوری طبیعی تر و وحشی تره ،
اینجوری بهتر میتونم بوی آدمیزاد بودنشو بفهمم

گمان

مگر همه ی راه های رفتنی را با چند نفر میتوان رفت
مگر چند جان دارد که چندین راه برود
کاش میشد همه این دلشوره های لعنتی را
ریخت توی یک بطری دودی خوشگل وتوی دریایی به عمق همه عمر دفن کرد
کاش بشود
نگران مزه هایی هستم که به گمانم دارند گم میشوند از دهانم
کاش نشوند

عازم

عازم سفرم
سفری به دوردست
خودم را هم نخواهم برد
شاید چیزهایی جدید بیاموزم
یا راهی میشوم
یا مومن تر باز می آیم
عازم سفرم
به دوردست رس ترین به خودم
آنجا که دلم برای خودم هم تنگ شود
آنجا که دیگر از تو یادی نباشد
من هم نباشم
هر دو لعنتی مان آن لحظه خوش بخت ترین خواهیم بود

جغد

ماشینها آژیر کشان
ترافیک متراکم
ماموران مترسک وار
جاده پر از حسی موهوم
فضا نیمه شبی مهتابی
صحنه روبرو موتور سیکلتی وارونه
سواری در هم شده
زمین پر از حس بنزین وخون
و ما زود تز از ان رسیده ایم که فقط پارچه های سفید را نظاره گر باشیم
میپیچم ودور میشوم از هراس
از مادری ، پدری ، دختری ،همسری
بیخبر
در انتظار
و ان که باید جغد وار کابوس شبانه ام را واگویه کند

گلستان

کاخ بود
گلستان نامی بود
سرائی بزرگ داشت
صدائی مهیب آمد
اما پر شکوه و زنگدار
وهم انگیز وناباور
آئینه ای بود
بزرگ و بزرگ
و
بس پای برجا
درهم شکست
در هم شکست
نا....باور
و من نمیدانستم آئینه کاخ ها هم شکستنی هستند
و من نمیدانستم

صبوری

دیر زمانیست كه
ديگر
كسي از پشت پرده هاي خاك اندود پنجره عمارت قديمي
، باغ و نگاه منتظر درختاشو
یاد نکرده

حالا دیگه توی باغ
درختا قد کشیدن و
از اوون روزگار
فقط پینه های قدیمیِ رو تنه هاشون مونده و... دلتنگی

کاری که...

پول در آوردن
از کاری که
آدم عاشقشه
آدمو به فاحشگی می اندازه

شاید مرگ

بعد آدم همه عمر گرفتار یه جائی میشه ، یه کسی میشه
یه نما، یه حرکت ، یه هوا ، یه بو، یه دم
یه نمیدونم بزرگ ... ، که واسه آدم بزرگ میشه
ولی هرچی که هست ، یه جزء کوچیکه که توی یک کلیّت دلبری میکنه
هی میزنی اولش ، که فقط همون تیکه اش باشه و هی تکرار بشه و تکرار
بعد تو هی پر تر میشی ، پر تر میشی ، سیر نمیشه انگار دل آدم
بعد توش، پر نفسه ، حسه ، مرگه ، آره ... مرگ کاملترین تعریفشه ،لامصب...

حسرت

دوباره اگر پر گيرم
پرواز، از سر گيرم
بي وقفه ، پرتوان
و
بي امان ...

روي

اخلاق
از همان روزي خدشه دار شد كه
براي حفظش
روي
همه ي انوع روابط انساني
نوشتند
فحشا