سخت

مثل کسی بودن سخت است
و ...
مثل کسی نبودن سخت تر
.

... بغض

... زخمهایی بر روح و جان
 . از نامردمانی … نادان
. و زمانه ایی  نامراد
. نه هراس از این روزگار نامرد
. زخمهایت
. نامردمان
 و
. این روزگار
.هیچ کدام نمی پایند

 روزی در راه است
و می بینم
در پس پرده
جماعتی به پایت برمی خیزند
. دست کوبان و شاد
 و تو در اوج
... سرمست و
. آزاد و رهایی

 ... حالا... من می مانم و
    . اشک هایم
  . اشک شوق
 حالا ... من می مانم
...و

قربونت ... برم

گفتم بشینم برات بنویسم دیدم خیلی وقته به هوات ننوشتم دیدم . نه حق با توست بیا یه کم با حنجره هامون بیا یه کم با گوشهامون بیا با چشم هامون حرف بزنیم بعدش من بشینم همین جوری زل زل نگات کنم که خوب چی فکر کردی با خودت بعدش تو بپرسی چرا اینجوری نگاه میکنی و ...منم بگم

از بیوغلو

فاصله ای هست میان من هایمان
دور دراز و باریکتر از مو
دیگر نمی دانم
یا نمی خواهم
یا....
حالم را بهتر که نه
روانی ام میکند
اصلا قرار بر عاشقی نبود که
...
حس خوبی بود
دلتنگی داشت
تفلا داشت
...
بوهای خوبی می آمد
کاش .نبود همین ها
تا تو نمی رمیدی
تا تو نمی رهیدی
...
تا من که باز هم تو را پرواز کنان در کنارم داشتم
کاش همان روز که امدی شجاعتم را همراه داشتم
کاش چشمانم را بر چشمانت نمی بستم
...
... دروغ گفتم
لااقل خوبی اش اینست گه میدانیم
چرا به هم دروغ میگوییم
...
 اما چه فایده ...

اینجا

مردمانی شاد
خنده هایی از اعماق
لب هایی به بوسه های بی پروا
سیگارها به لب
انسانهایی تنگ در آغوش حرکت
کوچه هایی مالامال از میزها
و مردمانی از همان جنس
و کوبه هایی هم آوا
و دخترکانی زمزمه کنان با بطری های سیاه
شور و شوق و دود و...ُ کمی هم
سرما
و آتشی ... زیر خاکستر سیگارها