Tuesday, May 4, 2010

هواي

. بعد از كلي روندن توي يه راه سرسبز كوهستاني، زديم كنار تا صبحانه اي بخوريم
. هوا خنكاي ملسي داشت
. صبحِ زودي بود ، از اون اول صبح هايي كه آفتابش خواب ميمونه
. ديگ ابرا مي جوشيدن و بخار ميكردن .ابرها... هي بيشترو بيشتر مي شدن
. غوغايي بود ميونشون
. نم نم ، نوك كوهها توي غبار ابرا گم شدن
. ابرها وسايه هاشون افتادن روي سينه كوه و سنگهاش
. دل گرفته آسمون تركيد
. ديگه فقط بوي كاه بودو سبزي و نم بارون ، اونم در هم
. سياه مست ميكرد اين هواي ، هوايي

No comments:

Post a Comment